کهکشان رادیویی: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکی نجوم
پرش به: ناوبری، جستجو
جز (جایگزینی متن - 'ي' به 'ی')
جز (جایگزینی متن - 'می توان' به 'می‌توان')
 
(۲۰ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
كهكشان های رادیویی و بستگانشان، [[کوازار]]ها و [[بلازار]]ها نوعی [[كهكشان فعال]] هستند كه در طول موجهای رادیویی، بسیار درخشان هستند، حداكثر [[درخشندگی]] آن ها 39^10 وات بین 10MHz تا 100GHz می باشد.
+
کهکشان های رادیویی و بستگانشان، [[%DA%A9%D9%88%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1|کوازارها]] و [[%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1|بلازارها]] نوعی [[%DA%A9%D9%87%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%86%20%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84|کهکشان فعال]] هستند که در طول موج های رادیویی، بسیار درخشان هستند، حداکثر [[%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C|درخشندگی]] آن ها 10<sup>39 </sup>وات بین 10MHz تا 100GHz می باشد.<ref name="multiple1"> ویکی پدیا انگلیسی </ref> گسیل امواج رادیویی به خاطر فرآیند سنکروترون است.ساختار مشاهده شده در گسیل امواج رادیویی به وسیله ی بر هم کنش بین فواره های [[%DA%AF%D8%A7%D8%B2|گازی]] دو گانه و محیط بیرونی تعیین می‌شود که توسط تابش های نسبیتی اصلاح شده است. اکثر کهکشان های میزبان صرفاً [[%DA%A9%D9%87%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%DB%8C%D8%B6%D9%88%DB%8C|کهکشان های بیضوی]] بزرگ هستند. کهکشان های فعال با طول موج بلند رادیویی نه تنها در نوع خود جالب توجه هستند بلکه بدلیل امکان یافت شدن آنها در فواصل دور، می‌توان از آنها بعنوان ابزار ارزشمندی (معتبری) در کیهانشناسی رصدی بهره گرفت . اخیرا کارهای زیادی بر روی اثرات این اجرام در محیط بین کهکشانی به ویژه در خوشه ها و گروه های کهکشانی انجام شده است.<ref name="multiple1"> ویکی پدیا انگلیسی </ref>
گسیل امواج رادیویی به خاطر فرآیند سنكروترون است.ساختار مشاهده شده در گسیل امواج رادیویی به وسیله ی بر هم كنش بین فواره های [[گاز]]ی دو گانه و محیط بیرونی تعیین میشود كه توسط تابش های نسبیتی اصلاح شده است. اکثر كهكشان های میزبان صرفاً كهكشان های بیضوی بزرگ هستند. كهكشان های فعال با طول موج بلند رادیویی نه تنها در نوع خود جالب توجه هستند بلکه بدلیل امکان یافت شدن آنها در فواصل دور، می توان از آنها بعنوان ابزار ارزشمندی (معتبری) در کیهانشناسی رصدی بهره گرفت . اخیرا كارهای زیادی بر روی اثرات این اجرام در محیط بین كهكشانی به ویژه در خوشه ها و گروه های كهكشانی انجام شده است.
 
  
برخیاز كهكشانها امواج بسیار قویرادیوییاز خود گسیل میكنند . در حقیقت از نظر رده بندیاین كهكشانها جزء اجرام
+
دجاجه A کهکشانی بسیار غیر عادی است زیرا تابش آن در طول موج های رادیویی در حدود یک میلیون برابر کهکشان عادی است.آنچه هنوز می باید کشف شود ، منبع فوران عظیم این انرژی است، که شاید رمبشی گرانشی یا انفجاری بزرگ در حال وقوع باشد. به نظر می رسد این گسیل ها از دو ناحیه ای به فاصله حدود 50000 سال نوری نسبت به دو طرف دجاجه A تولید می شوند.<ref name="multiple2"> کتاب نجوم دینامیکی /رابرت تی دیکسون/ترجمه احمد خواجه نصیر طوسی/مرکز نشر دانشگاهی / تهران</ref>
انفجاریرده بندیمیشوند .
+
 
برایتوجیه این میزان انرژینظریه هایزیادیوجود دارد كه اولین آن ها احتمال بر خورد دو كهكشان به یكدیگر است ولیبا
+
<br/>
توجه به نسبت میزان اندازه ستارگان دوكهكشان و فاصله میان آنها احتمال تولید چنین نیروییبدون در نظر گرفتن گرد و غبار
+
 
میان ستاره اینزدیك به صفر است برایدرك بهتر این موضوع كهكشان خودمان را در نظر بگیرید قطر كهكشان ما 100.000
+
== طبقه بندی ==
سال نوریاست و نوریكه از نزدیكترین كهكشان به ما میرسد 2.5 میلیون سال در راه بوده است یعنینسبت فاصله دو كهكشان
+
 
به قطرشان حدود 20 برابر است اكنون فاصله خورشید تا نزدیكترین ستاره به آن ، یعنیآلفا قنطورس ، را در نظر بگیرید میبینیم
+
[[File:Messier 87 Hubble WikiSky.jpg|thumb|left|260x260px|این یک <!--LINK 0:6-->در خوشه سنبله(<!--LINK 0:7-->( NGC4486 است.زائده شبه فواره ای آن خبر از ماهیت بسیار فعالش می دهد.امروزه هر گامی که در راه پیشرفت مطالعه این تصویر ها بر می داریم ، ما را به یکی از پر انرژی ترین اشیای موجود در عالم ، نزدیکتر می کند]]<br/>
این فاصله 30 میلیون برابر قطر خورشید است به عبارت دیگر احتمال اینكه دو ستاره به هم بر خورد كنند خیلیكمتر از احتمال
+
 
برخورد دو كهكشان است .و با برسیمیزان انرژیتولید شده توسط برخورد این ابرهایگاز و غبار در صورتیكه میزان آنها خیلی
+
منابع رادیویی را می‌توان بنابر قطر ظاهریشان به صورت گسترده یا متراکم طبقه بندی کرد .منابع گسترده قطر زاویه ای از یک ثانیه قوسی دارند و احتمالا گستره قطر آن ها از 10 تا 100 پارسک است.منابع رادیویی متراکم قطر زاویه ای کم تر از یک ثانیه قوسی دارند و قطر واقعی آن ها کم تر از 10 پارسک است.<ref name="multiple2"> کتاب نجوم دینامیکی /رابرت تی دیکسون/ترجمه احمد خواجه نصیر طوسی/مرکز نشر دانشگاهی / تهران</ref>
بیشتر از ستارگان آن كهكشان ها باشد باز هم برایتوجیه این انرژیدچار مشكل خواهیم بود.
+
 
حالت دیگر این است كه ممكن است هر دو كهكشان در مركز خود دارایسیاهچاله باشند در این صورت با ادغام این دو كهكشان
+
هزاران منبع رادیویی مجزا کشف شده که بسیاری از آن ها با [[%DA%A9%D9%87%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%86|کهکشان]] های مرئی مشخص شده اند. یک کهکشان رادیویی عادی مقدار انرژی رادیویی را که گسیل می کند ، تقریبا یک میلیونیم انرژی نوری آن است . یک کهکشان رادیویی خاص در حدود 100 برابر یک [[%DA%A9%D9%87%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%86|کهکشان]] رادیویی عادی انرژی رادیویی گسیل می کند: [[M87|M87]] نمونه ای از یک [[%DA%A9%D9%87%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%DB%8C%D8%B6%D9%88%DB%8C|کهکشان بیضوی]] است که گسیل انرژی رادیویی آن تقریبا 100 برابر گسیل عادی NGC 1068 است.به نظر می رسد که گسیل رادیویی از دو ناحیه با فواصل مساوی از دو سمت کهکشان می آیند.یک عکس با نوردهی کوتاه مدت، زائنده ای شبیه فواره ای را نشان می دهد که نور آن بسیار قطبیده است.این امر دلالت بر یک گسیل سنکروترونی دارد که حاصل حرکت [[%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%86|الکترونهای]] پر انرژی در یک[[%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D8%BA%D9%86%D8%A7%D8%B7%DB%8C%D8%B3%DB%8C|میدان مغناطیسی]] است. گره های روشن این زائده حاکی از چند رویداد انفجاری شدید است. [[%D8%AC%D8%B1%D9%85|جرم]] [[M87|M87]] بیش از 100 برابر جرم [[%DA%A9%D9%87%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%86%20%D8%B1%D8%A7%D9%87%20%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C|کهکشان راه شیری]] است و امروزه معلوم شده است که هسته مرکزی در حدود 5 میلیارد جرم خورشیدی دارد. این هسته چندان متراکم است که می‌توان آن را به یک [[%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%87%DA%86%D8%A7%D9%84%D9%87|سیاهچاله]] کهکشانی تشبیه کرد. فروریزش ماده بر قلب مرکزی هسته ممکن است باعث برونریزی مقادیر عظیم انرژی باشند.<ref name="multiple2"> کتاب نجوم دینامیکی /رابرت تی دیکسون/ترجمه احمد خواجه نصیر طوسی/مرکز نشر دانشگاهی / تهران</ref>
این دوسیاهچاله هم ادغام میشوند و باعث بوجود آمدن كهكشان هایفعال میشوند البته كهكشان هایرادیوییفقط همراه با
+
 
كهكشان هایبیضویدیده میشوند نه با مارپیچیها. از نشانه هاییكه برایتایید این نظریه میتوان به آن اشاره كرد وجود تعداد
+
<br/>
زیادیكهكشان بیضویدر مجموعه هایكهكشانیپرتراكم است . واضح است كه چنین خوشه هاییكه در آنها ازدحام كهكشانی
+
 
وجود دارد احتمال برخورد بالا تر است .در خوشه كهكشانیگیسو كه در فاصله 300 ملیون سال نوریاز ما قرار دارد 85 درصد
+
== تاریخچه ==
كهكشانهایمرئیخوشه را كهكشان هایبیضویتشكیل میدهند در قلب این خوشه دو كهكشان بیضویغول پیكر قرار دارد كه
+
 
گرانش آنها بر تمامیخوشه غلبه دارد خوشه سنبله هم كه نزدیكتر است به طور عمده از بیضویها تشكیل شده است در قلب این
+
در سال 1931 مهندس کارل یانکسی عضو آزمایشگاه های بل تلفن ، تصادفا سیگنال های رادیویی را که از [[%D9%81%D8%B6%D8%A7|فضا]] های خارج می آمد کشف کرد. آیا این سیگنال ها صرفا نمایانگر یک زمینه کلی از نوفه رادیویی بودند یا به منابع مشخص و جداگانه مربوط می شوند ؟ این پرسش را والتر باده در سال 1951 پاسخ داد. او در حین کار با [[%D8%AA%D9%84%D8%B3%DA%A9%D9%88%D9%BE|تلسکوپ]] 5 متری پالومار از لحاظ اپتیکی یک منبع رادیویی مشخص را به عنوان دجاجه A شناسایی کرد. دجاجه A [[%DA%A9%D9%87%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%86|کهکشانی]] است با فاصله حدود 700 میلیون [[%D8%B3%D8%A7%D9%84%20%D9%86%D9%88%D8%B1%DB%8C|سال نوری]]. ماهیت این منبع تا زمانی که باده هویت آن را مشخص کرد ، فهمیده نشده بود .کار باده آغاز عصر نوینی در اختر شناسی ، یعنی عصر مشاهدات رادیویی بود .<ref name="multiple2"> کتاب نجوم دینامیکی /رابرت تی دیکسون/ترجمه احمد خواجه نصیر طوسی/مرکز نشر دانشگاهی / تهران</ref> {{-}}
خوشه هم سه هیولایبیضویحاكم بر این خوشه اند پهنایهر كدام از این غول ها حدود دو میلیون سال نوریاست یعنی20
 
برابر قطر كهكشان خودمان . اما از طرف دیگر بیشتر مارپیچیها در خوشه هاییكه تراكم كمتریدارند و بنا بر این احتمال
 
برخورد كهكشان ها هم كمتر است یافت میشوند .
 
نظریه دیگر بر مبنایبرخورد ماده و پاد ماده است میدانیم در جهان ما تمام پدیده هایاطراف ما ماده نام دارد ولینوع دیگری
 
از آن وجود دارد كه پاد ماده یا ضد ماده خوانده میشود. مثلا در مورد پرتون ذره بنیادیدیگریكشف شده است كه از نظر
 
تمام خواص كاملا مشابه آن است و فقط از نظر بار الكتریكیمنفیاست و هنگام بر خورد آن ها با هم، هردو از بین میروند و فقط
 
انرژیآنها باقیمیماند .البته این ماده تاكنون فقط در آزمایشگاه ها تولید شده است بر اساس این نظریه اگر یك كهكشان از ماده
 
با یك كهكشان ضد ماده بر خورد كند حاصل فقط مقدار زیادیانرژیمیتواند باشد. به هر حال هیچ منطق دقیقیبرایتوجیه
 
انرژیزیاد آنها نیست و دانشمندان هنوز در حال بررسیبر رویاین كهكشان هایانفجاریهستند .
 
[[رده:کیهان‌شناسی]]
 
  
 
== منبع ==
 
== منبع ==
*ویکی پدیای انگلیسی
+
*<references />
*دانشنامه ستاره شناسی
+
 
 +
[[Category:کیهان‌شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۵:۳۵

کهکشان های رادیویی و بستگانشان، کوازارها و بلازارها نوعی کهکشان فعال هستند که در طول موج های رادیویی، بسیار درخشان هستند، حداکثر درخشندگی آن ها 1039 وات بین 10MHz تا 100GHz می باشد.<ref name="multiple1"> ویکی پدیا انگلیسی </ref> گسیل امواج رادیویی به خاطر فرآیند سنکروترون است.ساختار مشاهده شده در گسیل امواج رادیویی به وسیله ی بر هم کنش بین فواره های گازی دو گانه و محیط بیرونی تعیین می‌شود که توسط تابش های نسبیتی اصلاح شده است. اکثر کهکشان های میزبان صرفاً کهکشان های بیضوی بزرگ هستند. کهکشان های فعال با طول موج بلند رادیویی نه تنها در نوع خود جالب توجه هستند بلکه بدلیل امکان یافت شدن آنها در فواصل دور، می‌توان از آنها بعنوان ابزار ارزشمندی (معتبری) در کیهانشناسی رصدی بهره گرفت . اخیرا کارهای زیادی بر روی اثرات این اجرام در محیط بین کهکشانی به ویژه در خوشه ها و گروه های کهکشانی انجام شده است.<ref name="multiple1"> ویکی پدیا انگلیسی </ref>

دجاجه A کهکشانی بسیار غیر عادی است زیرا تابش آن در طول موج های رادیویی در حدود یک میلیون برابر کهکشان عادی است.آنچه هنوز می باید کشف شود ، منبع فوران عظیم این انرژی است، که شاید رمبشی گرانشی یا انفجاری بزرگ در حال وقوع باشد. به نظر می رسد این گسیل ها از دو ناحیه ای به فاصله حدود 50000 سال نوری نسبت به دو طرف دجاجه A تولید می شوند.<ref name="multiple2"> کتاب نجوم دینامیکی /رابرت تی دیکسون/ترجمه احمد خواجه نصیر طوسی/مرکز نشر دانشگاهی / تهران</ref>


طبقه بندی[ویرایش]

پرونده:Messier 87 Hubble WikiSky.jpg
این یک در خوشه سنبله(( NGC4486 است.زائده شبه فواره ای آن خبر از ماهیت بسیار فعالش می دهد.امروزه هر گامی که در راه پیشرفت مطالعه این تصویر ها بر می داریم ، ما را به یکی از پر انرژی ترین اشیای موجود در عالم ، نزدیکتر می کند

منابع رادیویی را می‌توان بنابر قطر ظاهریشان به صورت گسترده یا متراکم طبقه بندی کرد .منابع گسترده قطر زاویه ای از یک ثانیه قوسی دارند و احتمالا گستره قطر آن ها از 10 تا 100 پارسک است.منابع رادیویی متراکم قطر زاویه ای کم تر از یک ثانیه قوسی دارند و قطر واقعی آن ها کم تر از 10 پارسک است.<ref name="multiple2"> کتاب نجوم دینامیکی /رابرت تی دیکسون/ترجمه احمد خواجه نصیر طوسی/مرکز نشر دانشگاهی / تهران</ref>

هزاران منبع رادیویی مجزا کشف شده که بسیاری از آن ها با کهکشان های مرئی مشخص شده اند. یک کهکشان رادیویی عادی مقدار انرژی رادیویی را که گسیل می کند ، تقریبا یک میلیونیم انرژی نوری آن است . یک کهکشان رادیویی خاص در حدود 100 برابر یک کهکشان رادیویی عادی انرژی رادیویی گسیل می کند: M87 نمونه ای از یک کهکشان بیضوی است که گسیل انرژی رادیویی آن تقریبا 100 برابر گسیل عادی NGC 1068 است.به نظر می رسد که گسیل رادیویی از دو ناحیه با فواصل مساوی از دو سمت کهکشان می آیند.یک عکس با نوردهی کوتاه مدت، زائنده ای شبیه فواره ای را نشان می دهد که نور آن بسیار قطبیده است.این امر دلالت بر یک گسیل سنکروترونی دارد که حاصل حرکت الکترونهای پر انرژی در یکمیدان مغناطیسی است. گره های روشن این زائده حاکی از چند رویداد انفجاری شدید است. جرم M87 بیش از 100 برابر جرم کهکشان راه شیری است و امروزه معلوم شده است که هسته مرکزی در حدود 5 میلیارد جرم خورشیدی دارد. این هسته چندان متراکم است که می‌توان آن را به یک سیاهچاله کهکشانی تشبیه کرد. فروریزش ماده بر قلب مرکزی هسته ممکن است باعث برونریزی مقادیر عظیم انرژی باشند.<ref name="multiple2"> کتاب نجوم دینامیکی /رابرت تی دیکسون/ترجمه احمد خواجه نصیر طوسی/مرکز نشر دانشگاهی / تهران</ref>


تاریخچه[ویرایش]

در سال 1931 مهندس کارل یانکسی عضو آزمایشگاه های بل تلفن ، تصادفا سیگنال های رادیویی را که از فضا های خارج می آمد کشف کرد. آیا این سیگنال ها صرفا نمایانگر یک زمینه کلی از نوفه رادیویی بودند یا به منابع مشخص و جداگانه مربوط می شوند ؟ این پرسش را والتر باده در سال 1951 پاسخ داد. او در حین کار با تلسکوپ 5 متری پالومار از لحاظ اپتیکی یک منبع رادیویی مشخص را به عنوان دجاجه A شناسایی کرد. دجاجه A کهکشانی است با فاصله حدود 700 میلیون سال نوری. ماهیت این منبع تا زمانی که باده هویت آن را مشخص کرد ، فهمیده نشده بود .کار باده آغاز عصر نوینی در اختر شناسی ، یعنی عصر مشاهدات رادیویی بود .<ref name="multiple2"> کتاب نجوم دینامیکی /رابرت تی دیکسون/ترجمه احمد خواجه نصیر طوسی/مرکز نشر دانشگاهی / تهران</ref>

منبع[ویرایش]

  • <references />