عمق میدان

از ویکی نجوم
پرش به: ناوبری، جستجو

عمق میدان (Depth Of Field) ناحیه ای است كه تمام عناصر موجود در آن در عكس واضح (فوکوس) باشند.هر چه عمق میدان بیشتر باشد، ناحیه واضح در اطراف(جلو و پشت) نقطه فوكوس بیشتر است. در عكسی كه عمق میدان آن كم است، ممكن است ناحیه پشت یا جلوی نقطه فوكوس دوربین محو شوند.



عمق میدان یك تصویر توسط سه عامل كنترل می شود:

1- فاصله تا موضوع

2- فاصله كانونی

3- قطر دهانه دیافراگم

هر چه جسم به دوربین نزدیكتر شود، عمق میدان كمتر می شود. به عبارت دیگرهر چه نقطه فوكوس به لنز نزدیك تر باشد،وسعت منطقه واضح در تصویر كمتر خواهد شد. اگر جسم به اندازه كافی از دوربین دور شود ناحیه پشت آن تا بی نهایت در تصویر واضح است.

در مورد تاثیر فاصله کانونی بر عمق میدان، می توان گفت معمولا هر چه فاصله كانونی لنز بیشتر باشد عمق میدان كمتر میشود. لنزهای واید از نظر عمق میدان وضوح بی نظیرند. معروف ترین لنز وایدی که هر عکاسی آن را برای ثبت وضـوح عالی، در فاصله بی نهایت ستوده‌است، لنز ۱۸ میلیمتری تاکومار پنتاکس ژاپن است که با چهار عدسی و ۱۱ = f برای دوربینهای ۳۵ ملیمتری با گیره لنز k ساخته شده‌است. البته فراموش نکنیم که موضوع بحث ما کنترل عمق میدان وضوح است و نه افزایش آن. چرا که همیشه مطلوبِ عکاس افزایش عمق میدان نبوده و گاهی کاهش آن مد نظر می‌باشد. مثلاً در عکاسی پرتره و همچنین در مواردی که ایجاد انفراد سوژه از محیط مورد نظر است، تقلیل عمق میدان وضوح موجب برجستگی و ابلاغ اهمیت سوژه به بینده خواهد شد.

میزان باز بودن دیافراگم نیز بر عمق میدان تاثیر دارد. هر چقدر دیافراگم بسته تر باشد، عمق میدان بیشتر و هر چقدر گشودگی دیافراگم افزایشش پیدا کند، عمق میدان کمتر خواهد شد. برای مثال عمق میدان در یک لنز 50 میلی متر با دیافراگم 3.5 کمتر از عمق میدان در همان لنز و در دیافراگم 11 است.

قانون شایم فلوک

آقای تئودور شایم فلوک، که یک نظامی و منجم اتریشی بود، جهت بدست آوردن حداکثر عمق میدان برای عکسهای هوا ای که از بالون برای ارتش تهیه می‌کرد، متوجه شد که اگر سطح لنز، در حالتی قرار گیرد که نیمساز زاویه سطح فیلم و سوژه باشد، حداکثر عمق میدان (از چند سانتیمتری جلوی لنز تا بینهایت) بدست می‌آید. ایشان این کشف خود را در سال ۱۹۰۴ در وین اعلام عمومی نمودند و از آن به بعد این اصل به نام خودشان (قانون شایم فلوک) در جهان مطرح است.


انباشتن فوکوس

انباشتن فوکوس یا Focus Stacking عملی است که جهت بالا بردن عمق میدان در برخی تصاویر استفاده می شود. روش کار بدین طریق است که در سوژه ای که نمی توان تمام نقاط را در یک فریم فوکوس کرد و عمق میدان پایین است، چند تصویر گرفته می شوند که در هر کدام قسمتی از سوژه فوکوس است. این فریم ها در نرم افزار هایی مثل فتوشاپ ترکیب شده و تصویری می دهند که تمام نقاط سوژه در آن واضح اند.

پرونده:Focus stacking Tachinid fly.jpg
در این سری٬ عکسهای اول و دوم از چپ عمق میدان معمول یک لنز ماکرو را در فواصل فوکوس مختلف نشان می‌دهد. عکس سوم از ترکیب ۶ عکس با فاصله فوکوس متفاوت ایجاد شده است.

منبع

ویکی پدیا فارسی

وب سایت http://www.akkasee.com/